Translate
Τρίτη 17 Μαΐου 2011
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
ΚΕΦΑΛΟΣ

mugil cephalus
β) μουγίλος ο χρυσόχρους
mugil auratus
οικ. μουγιλίδες
f. mugilidae
α)
Αγγλικά: Common grey mullet
Γαλλικά:
Έχει πολλά ονόματα σύμφωνα με την ηλικία, την ποικιλία κλπ.: στειράδια οι αρσενικοί, μπάφες οι αυγωμένες θηλυκές, μυξινάρια, χρυσόχρωμοι κ.ά.
Μήκος: 30-70 εκ.
Χρώμα: μολυβιά ράχη, ασημιά πλευρά και ασημόλευκη κοιλιά, με σκούρες καστανόχρωμες γραμμές στο πλάι απ’ τα θωρακικά πτερύγια ως τη ρίζα της ουράς και μια χρυσή βούλα πάνω στο βραγχιακό επικάλυμμα ο χρυσόχρωμος.
Το σώμα τους είναι μακρουλό, η ράχη πλατειά, σκεπασμένη ολόκληρη ως και στο κεφάλι με λέπια μεγάλα. Το στόμα τους μικρό, τα χείλια χοντρά και σκληρά με πολλά λεπτά δόντια. Το κάτω σαγόνι σχηματίζει τρίγωνο που σφηνώνεται σε μια σκισμάδα στο πάνω σαγόνι. Έχει δύο πτερύγια στη ράχη σε αρκετή απόσταση μεταξύ τους, το πρώτο είναι με οστεοποιημένες τις 4 ακτίνες του.
Τα δύο είδη ξεχωρίζουν αρκετά εύκολα. Ο συνηθισμένος γκρίζος έχει μάτια σκεπασμένα με βλέφαρα κατακόρυφα που σχηματίζουν ένα πέπλο διάφανο, με ανοιχτή μια στενή κατακόρυφη σκισμάδα πάνω απ’ την κόρη. Ο πέπλος αυτός φτάνει ως το βραγχιακό επικάλυμμα. Οι δύο ρινικοί πόροι στο κάθε ρουθούνι απέχουν πολύ μεταξύ τους.Ο χρυσόχρωμος εκτός τη χρυσή του βούλα δεν έχει βλέφαρα ούτε πέπλο κι οι δυο ρινικοί του πόροι βρίσκονται πολύ κοντά.
Κέφαλος χρυσόχρωμος ή μυξινάρι
Κέφαλος χρυσόχρωμος ή μυξινάρι
Οι κέφαλοι ζουν κοπαδιαστά, σε ρηχά νερά, στα λιμάνια, σε λιμνοθάλασσες, ανεβαίνουν καμιά φορά και στα ποτάμια. Τρέφονται με μαλάκια, καρκινοειδή, σκουλίκια και τέτοια, τραβούν τα φύκια και τις μαλούπες που σκεπάζουν τις πέτρες, ξεριζώνουν τούφες-τούφες και χάβουν ό,τι κρύβεται μέσα.
Ο κοινός κέφαλος ωριμάζει γεννητικά στα 6 ως 8 χρόνια, ο χρυσόχρωμος στα 4. Γεννούν στο πέλαγος απ’ τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο. Το αυγοτάραχο βγαίνει απ’ τις αυγωμένες μπάφες.Υπάρχουν άφθονοι κέφαλοι στο Αιγαίο. Ψαρεύονται με διπλά δίχτυα και καλαμωτές, καθώς και από στεριάς με καθετή, κιούρτους, πεζόβολο. Το κρέας τους το χειμώνα είναι παχύ, αρκετά νόστιμο
.
ΛΑΒΡΑΚΙ

δικεντάρχος ο λάβραξ
dicentrarchus labrax
οικ. σερρανίδες
f. serranidae
Αγγλικά: Bass
Γαλλικά:
Με πρώτη ματιά μοιάζει με τον κέφαλο αλλά ξεχωρίζει εύκολα γιατί το στόμα του είναι μεγάλο, φτάνει κάτω απ’ τα μάτια όπως όλων των σαρκοφάγων ψαριών.
Μήκος: φτάνει και 1 μέτρο, βάρος ως 7 κιλά.
Χρώμα: θαμπό γκρίζο στη ράχη, ασημί στα πλευρά και λευκό στην κοιλιά. Τα πιο νεαρά έχουν μαύρες κηλίδες που όσο μεγαλώνουν ξεθωριάζουν.
Το σώμα του έχει σχήμα στενό και μακρύ υδροδυναμικό, τα λέπια του είναι μικρά και λεπτά, κτενοειδή, σκεπάζουν και το κεφάλι. Τα δυο ραχιαία πτερύγια είναι κοντά το ένα με το άλλο, το πρώτο έχει 7-9 αγκαθωτές ακτίνες, το δεύτερο 1 μόνο αγκαθωτή και κάπου 15 μαλακές. Τα κοιλιακά πτερύγια φυτρώνουν απ’ τη θωρακική περιοχή. Τα βραγχιακά επικαλύμματα καταλήγουν προς τα πίσω σε 2 αγκάθια.
Είναι αφρόψαρο, τρώει αθερίνες κι άλλα κοπαδιαστά ψάρια καθώς και καρκινοειδή του βυθού. Γεννά τ’ αυγά του απ’ τον Ιανουάριο ως το Μάρτιο, τ’ αποθέτει σε ξέρες, αναζητά και γλυκά νερά. Τ’ αυγά του επιπλέουν στην επιφάνεια.Ψαρεύεται με χοντρό πεταχτάρι, με καλαμίδι, με συρτή δολωμένη ζωντανή σαρδέλα καθώς και με τη ζόκα όπου υπάρχουνε ρεύματα. Το κρέας του εξαιρετικό.
ΚΥΝΗΓΟΣ

coryphaena hippurus
οικ. κορυφαινίδες
f. coryphaenidae
Αγγλικά: Dolphin fish
Γαλλικά:
Λέγεται και λαγός.
Μήκος: 1 μ. και περισσότερο.
Χρώμα: γαλάζιο στη ράχη, κίτρινη ουρά διχαλωτή.
Το ρύγχος του στρογγυλό, όσο μεγαλώνει γίνεται πιο κοφτό, έχει δόντια ως και τον ουρανίσκο σαν ψιλή λίμα. Το ραχιαίο πτερύγιο αρχίζει πάνω απ’ το κεφάλι, συνεχίζεται ως την ουρά, όταν κολυμπά τα μαζεύει σε μιαν εσοχή της κοιλιάς. Τα κοιλιακά πτερύγια και τα σπάραχνα βρίσκονται σχεδόν στο θώρακα.
Είναι πελαγίσιο ψάρι, κυνηγά ζαργάνες, σαβρίδια, κι όλα τα κοπάδια του αφρού με πολλή αγριάδαΨαρεύεται με συρτή και με καθετή νύχτα με τη λάμπα. Το κρέας του πολύ νόστιμο..
ΜΑΓΙΑΤΙΚΟ

seriola dumerili
οικ. καραγκίδες
f. carangidae
Αγγλικά: Amber jack
Γαλλικά:
Λέγεται και μανάλι όταν είναι μικρό.
Μήκος: 1-1,20.
Χρώμα: πολύ ανοιχτό ασημί, στη ράχη γαλαζώνει με μια γραμμή χρυσή στο κάθε πλευρό απ’ το κεφάλι ως την ουρά.
Το σώμα του παχύ, στρογγυλό, καμπυλωτό, λέπια πολύ μικρά και στρωτά, η ουρά διχαλωτή.
Τα μαγιάτικα παρουσιάζονται κοντά στις ακτές κοπαδιαστά τέλη Μαΐου, πιάνονται με συρτές στον αφρό, πιο σπάνια με δίχτυα και παραγάδια. Επίσης και στα λεγόμενα καρτέρια ή θυννιά, δίχτυα δηλαδή στερεωμένα σε ρηχά νερά, κοντά στα περάσματα, με άνοιγμα προς τα έξω και χωρίσματα προς τα μέσα, ένας παρατηρητής από ψηλό βράχο ή από σκαλωσιά ειδική όταν δει αρκετά ψάρια μέσα τραβά σκοινιά και τα μαντρώνει. Το κρέας τους είναι άσπρο και πολύ νόστιμο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


