ΤΟΝΝΟΣ-ΤUNA

θύννος ο γνήσιος
thunnus thynnus
οικ. θυννίδες
f. thunnidae

Αγγλικά: Blue-fin tuna
Γαλλικά: Thon rouge

ΚΟΛΟΧΤΥΠΑ

Την βρίσκουμε σε ολο το αιγαίο..(Watch the video)..
Συνήθως είναι σε χαράδρες και στο πάνω μέρος κάποιας σπηλιάς!

ΛΟΥΤΣΟΣ

σφύραινα η γνησία
sphyraena sphyraena
οικ. σφυραινίδες
f. sphyraenidae
Αγγλικά: Barracuda
Γαλλικά: Brochet de mer
Λέγεται και σφύνουρα, και σφύρνα.

ΣΚΑΡΟΣ

σπαρίσωμα το κρητικόν
sparisoma cretense
οικ. σκαρίδες
f. scaridae
Αγγλικά: Parrot fish
Γαλλικά: Scare de Grèce
ρώμα: μολυβί στη ράχη και στα πλευρά ή κιτρινωπός «μελισσής» ή κοκκινωπός ο θηλυκός, η ουρά με λευκό περιθώριο.

ΣΑΛΠΑ

βόωψ η σάλπα
boops salpa
οικ. σπαρίδες
f. sparidae

Αγγλικά: Salema
Γαλλικά: Saupe

ΑΣΤΑΚΟΣ

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι το σκληρό, κόκκινο κέλυφος και οι μεγάλες δαγκάνες του. Ζει στο βυθό της θάλασσας, ακόμα και σε..

ΤΣΙΠΟΥΡΑ

σπάρος ο χρυσόχρους
sparus auratus
οικ. σπαρίδες
f. sparidae

Αγγλικά: Gilt-head bream
Γαλλικά: Daurad

ΣΚΑΘΑΡΙ

κάνθαρος ο γνήσιος
cantharus cantharus
οικ. σπαρίδες
f. sparidae

Αγγλικά: Black bream
Γαλλικά: Griset

Λέγεται και ασκάθαρος και βαζιούνο, συγγενεύει με το σπάρο, το σαργό, το μελανούρι.

ΣΑΡΓΟΣ

diplodus sargus
οικ. σπαρίδες
f. sparidae

Αγγλικά: White bream
Γαλλικά:

Συγγενεύει με τους σπάρους, τα μελανούρια, τα σκαθάρια κ.ά.

ΚΕΦΑΛΟΣ

α) μουγίλος ο κέφαλος
mugil cephalus
β) μουγίλος ο χρυσόχρους
mugil auratus
οικ. μουγιλίδες
f. mugilidae

α)
Αγγλικά: Common grey mullet
Γαλλικά:

Έχει πολλά ονόματα σύμφωνα με την ηλικία, την ποικιλία κλπ.: στειράδια οι αρσενικοί, μπάφες οι αυγωμένες θηλυκές, μυξινάρια, χρυσόχρωμοι κ.ά.

Μήκος: 30-70 εκ.

Χρώμα: μολυβιά ράχη, ασημιά πλευρά και ασημόλευκη κοιλιά, με σκούρες καστανόχρωμες γραμμές στο πλάι απ’ τα θωρακικά πτερύγια ως τη ρίζα της ουράς και μια χρυσή βούλα πάνω στο βραγχιακό επικάλυμμα ο χρυσόχρωμος.

Το σώμα τους είναι μακρουλό, η ράχη πλατειά, σκεπασμένη ολόκληρη ως και στο κεφάλι με λέπια μεγάλα. Το στόμα τους μικρό, τα χείλια χοντρά και σκληρά με πολλά λεπτά δόντια. Το κάτω σαγόνι σχηματίζει τρίγωνο που σφηνώνεται σε μια σκισμάδα στο πάνω σαγόνι. Έχει δύο πτερύγια στη ράχη σε αρκετή απόσταση μεταξύ τους, το πρώτο είναι με οστεοποιημένες τις 4 ακτίνες του.

Τα δύο είδη ξεχωρίζουν αρκετά εύκολα. Ο συνηθισμένος γκρίζος έχει μάτια σκεπασμένα με βλέφαρα κατακόρυφα που σχηματίζουν ένα πέπλο διάφανο, με ανοιχτή μια στενή κατακόρυφη σκισμάδα πάνω απ’ την κόρη. Ο πέπλος αυτός φτάνει ως το βραγχιακό επικάλυμμα. Οι δύο ρινικοί πόροι στο κάθε ρουθούνι απέχουν πολύ μεταξύ τους.Ο χρυσόχρωμος εκτός τη χρυσή του βούλα δεν έχει βλέφαρα ούτε πέπλο κι οι δυο ρινικοί του πόροι βρίσκονται πολύ κοντά.
Κέφαλος χρυσόχρωμος ή μυξινάρι

Οι κέφαλοι ζουν κοπαδιαστά, σε ρηχά νερά, στα λιμάνια, σε λιμνοθάλασσες, ανεβαίνουν καμιά φορά και στα ποτάμια. Τρέφονται με μαλάκια, καρκινοειδή, σκουλίκια και τέτοια, τραβούν τα φύκια και τις μαλούπες που σκεπάζουν τις πέτρες, ξεριζώνουν τούφες-τούφες και χάβουν ό,τι κρύβεται μέσα.

Ο κοινός κέφαλος ωριμάζει γεννητικά στα 6 ως 8 χρόνια, ο χρυσόχρωμος στα 4. Γεννούν στο πέλαγος απ’ τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο. Το αυγοτάραχο βγαίνει απ’ τις αυγωμένες μπάφες.Υπάρχουν άφθονοι κέφαλοι στο Αιγαίο. Ψαρεύονται με διπλά δίχτυα και καλαμωτές, καθώς και από στεριάς με καθετή, κιούρτους, πεζόβολο. Το κρέας τους το χειμώνα είναι παχύ, αρκετά νόστιμο

.

ΛΑΒΡΑΚΙ

δικεντάρχος ο λάβραξ
dicentrarchus labrax
οικ. σερρανίδες
f. serranidae

Αγγλικά: Bass
Γαλλικά:

Με πρώτη ματιά μοιάζει με τον κέφαλο αλλά ξεχωρίζει εύκολα γιατί το στόμα του είναι μεγάλο, φτάνει κάτω απ’ τα μάτια όπως όλων των σαρκοφάγων ψαριών.

Μήκος: φτάνει και 1 μέτρο, βάρος ως 7 κιλά.

Χρώμα: θαμπό γκρίζο στη ράχη, ασημί στα πλευρά και λευκό στην κοιλιά. Τα πιο νεαρά έχουν μαύρες κηλίδες που όσο μεγαλώνουν ξεθωριάζουν.

Το σώμα του έχει σχήμα στενό και μακρύ υδροδυναμικό, τα λέπια του είναι μικρά και λεπτά, κτενοειδή, σκεπάζουν και το κεφάλι. Τα δυο ραχιαία πτερύγια είναι κοντά το ένα με το άλλο, το πρώτο έχει 7-9 αγκαθωτές ακτίνες, το δεύτερο 1 μόνο αγκαθωτή και κάπου 15 μαλακές. Τα κοιλιακά πτερύγια φυτρώνουν απ’ τη θωρακική περιοχή. Τα βραγχιακά επικαλύμματα καταλήγουν προς τα πίσω σε 2 αγκάθια.

Είναι αφρόψαρο, τρώει αθερίνες κι άλλα κοπαδιαστά ψάρια καθώς και καρκινοειδή του βυθού. Γεννά τ’ αυγά του απ’ τον Ιανουάριο ως το Μάρτιο, τ’ αποθέτει σε ξέρες, αναζητά και γλυκά νερά. Τ’ αυγά του επιπλέουν στην επιφάνεια.Ψαρεύεται με χοντρό πεταχτάρι, με καλαμίδι, με συρτή δολωμένη ζωντανή σαρδέλα καθώς και με τη ζόκα όπου υπάρχουνε ρεύματα. Το κρέας του εξαιρετικό.                       

ΚΥΝΗΓΟΣ

κορύφαινα η ιππουρίς
coryphaena hippurus
οικ. κορυφαινίδες
f. coryphaenidae

Αγγλικά: Dolphin fish
Γαλλικά:

Λέγεται και λαγός.

Μήκος: 1 μ. και περισσότερο.

Χρώμα: γαλάζιο στη ράχη, κίτρινη ουρά διχαλωτή.

Το ρύγχος του στρογγυλό, όσο μεγαλώνει γίνεται πιο κοφτό, έχει δόντια ως και τον ουρανίσκο σαν ψιλή λίμα. Το ραχιαίο πτερύγιο αρχίζει πάνω απ’ το κεφάλι, συνεχίζεται ως την ουρά, όταν κολυμπά τα μαζεύει σε μιαν εσοχή της κοιλιάς. Τα κοιλιακά πτερύγια και τα σπάραχνα βρίσκονται σχεδόν στο θώρακα.

Είναι πελαγίσιο ψάρι, κυνηγά ζαργάνες, σαβρίδια, κι όλα τα κοπάδια του αφρού με πολλή αγριάδαΨαρεύεται με συρτή και με καθετή νύχτα με τη λάμπα. Το κρέας του πολύ νόστιμο..

ΜΑΓΙΑΤΙΚΟ

σεριόλα η δουμερίλιος
seriola dumerili
οικ. καραγκίδες
f. carangidae

Αγγλικά: Amber jack
Γαλλικά:

Λέγεται και μανάλι όταν είναι μικρό.

Μήκος: 1-1,20.

Χρώμα: πολύ ανοιχτό ασημί, στη ράχη γαλαζώνει με μια γραμμή χρυσή στο κάθε πλευρό απ’ το κεφάλι ως την ουρά.

Το σώμα του παχύ, στρογγυλό, καμπυλωτό, λέπια πολύ μικρά και στρωτά, η ουρά διχαλωτή.

Τα μαγιάτικα παρουσιάζονται κοντά στις ακτές κοπαδιαστά τέλη Μαΐου, πιάνονται με συρτές στον αφρό, πιο σπάνια με δίχτυα και παραγάδια. Επίσης και στα λεγόμενα καρτέρια ή θυννιά, δίχτυα δηλαδή στερεωμένα σε ρηχά νερά, κοντά στα περάσματα, με άνοιγμα προς τα έξω και χωρίσματα προς τα μέσα, ένας παρατηρητής από ψηλό βράχο ή από σκαλωσιά ειδική όταν δει αρκετά ψάρια μέσα τραβά σκοινιά και τα μαντρώνει.  Το κρέας τους είναι άσπρο και πολύ νόστιμο.

ΓΚΡΑΝΙΟΣ, ΚΡΑΝΙΟΣ

γιόνιος ο ολολεπιδωτός
johnius hololepidotus
sciaena aquila
οικ. σκιαινίδες
f. sciaenidae

Αγγλικά: Meagre
Γαλλικά:

Συγγενεύει με το μυλοκόπι και το σικιό, μοιάζει και με το λαβράκι.

Μήκος: φτάνει 1 μέτρο και άνω, βάρος 10 ως 50 κιλά.

Χρώμα: γκριζογάλαζη ράχη, ασημόλευκα πλευρά και κοιλιά, κοκκινωπά πτερύγια.

Το σώμα του μακρόστενο, στόμα ως κάτω απ’ το μάτι, χείλια χοντρά και γερά δόντια. Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο σχεδόν τριγωνικό, μισό περίπου σε μάκρος απ’ το δεύτερο, η ουρά στρογγυλεύει, έχει και δυο ακτίνες μαλακές.Ζει στα πιο ζεστά νερά της Μεσογείου, μετακινείται πολύ, το καλοκαίρι παρουσιάζεται κατά μικρά κοπάδια, κυνηγά τα περαστικά αφρόψαρα. Ξεπέφτει και στις ακτές, τρώει ό,τι βρίσκει και στο βυθόΈχει την ιδιότητα να βγάζει μια φωνή, σα βραχνό γρύλισμα. Ψαρεύεται με χοντρά παραγάδια ή συρτή με ζωντανό δόλωμα. Το κρέας του άπαχο, νόστιμο..

ΜΥΛΟΚΟΠΙ

γιόνιος ο σκοτεινόχρους
umbrina cirrosa
οικ. σκιαινίδες
f. sciaenidae

Αγγλικά: Corb
Γαλλικά:

Συγγενεύει με τον κρανιό και το σκιό ή σικιό.

Μήκος: 30 ως 50 εκ.

Χρώμα: σκούρα σταχτιά ράχη, ασημόλευκη κοιλιά, με γραμμές λοξές κυματοειδείς που χρυσίζουν στα πλευρά, με άσπρα και μαύρα ενδιάμεσα στίγματα.

Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ, τα κοιλιακά πτερύγια και το εδρικό μαύρα με λευκό περιθώριο, τα δυο ραχιαία και η ουρά επίσης σκούρα και μαλακιά, κυματίζουν αργά σα μεταξωτά. Το πρώτο είναι σχεδόν τριγωνικό και το δεύτερο ίσιο μονοκόμματο φτάνει ως την ουρά. Η πλευρική γραμμή καμπυλώνει στο μέσον του σώματος.Τα μυλοκόπια ζούνε κατά μικρές ομάδες, σε μέτριο βάθος 5-10 μ., τρώνε καρκινοειδή, σκουλίκια κλπ., στην άμμο και ανάμεσα σε πέτρες. Ψαρεύονται με παραγάδια και δίχτυα. Εύκολα προσαρμόζονται στα ενυδρεία. Το κρέας τους πολύ νόστιμο.

ΣΗΚΙΟΣ-ΣΚΙΟΣ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ

ουμβρίνα η κρυσοφόρος
corvina nigra
και sciaena umbra
οικ. σκιανίδες
f. sciaenidae

Αγγλικά: Brown meagre
Γαλλικά:

έγεται και οσκιός και σικιός και παντελής, συγγενεύει με τον κρανιό και το μυλοκόπι.

Μήκος: 60-70 εκ.

Χρώμα: μολυβί προς το ασημί, έξω απ’ το νερό καθώς ψοφά σκουραίνει, βραγχιακά επικαλύμματα με μαύρο περιθώριο, πτερύγια θωρακικά χαλκόχρωμα καθώς και ουρά.

Σώμα πλατύ, μάτια στο κεφάλι αρκετά ψηλά, το πρώτο πτερύγιο της ράχης ξεχωριστό, σχεδόν τριγωνικό με 8 ακάνθες σκληρές, το δεύτερο στρογγυλεύει και συνεχίζει, επίσης στρογγυλεμένη ουρά.

Ζει στην άμμο, κοντά στις ακτές, είναι ψάρι της νύχτας. Τρώει αχιβάδες, σκουλίκια κλπ., γεννά την άνοιξη, Απρίλη-Μάη, τ’ αυγά του πλέουν στον αφρό, είναι δηλαδή πλαγκτονικά. Το κρέας του πρωτης ποιοτητος!

ΣΥΝΑΓΡΙΔΑ

δέντηξ ο γνήσιος
dentex dentex
οικ. σπαρίδες
f. sparidae

Αγγλικά: Dentex
Γαλλικά: Denté

ίναι ίδια οικογένεια με το σπάρο, το σκαθάρι κλπ.

Μήκος: από 50 εκ. ως 1 μ.

Χρώμα: ράχη ασημιά που γαλαζώνει κάπως όσο είναι μικρές, οι μεγάλες ανοιχτό καστανό που ροδίζει, με αραιές κηλίδες γαλανές στα πλευρά. Η κοιλιά λευκή προς το ασημί.

Το κεφάλι πιο καμπυλωτό στις μεγάλες αρσενικές, το στόμα μεγάλο, με χοντρά χείλια, δόντια μικρά προς τα μέσα και 5-6 κυνόδοντες, πολύ μυτερούς και δυνατούς, κόβουνε τη σμέρνα με μια δαγκωματιά. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μονοκόμματο με ακτίνες μπροστινές αγκαθωτές και πίσω μαλακές, το θωρακικό μακρύ φτάνει πάνω απ’ την αρχή του εδρικού, η ουρά διχαλωτή ανοιχτή σα μισοφέγγαρο.

Είναι ψάρι σαρκοφάγο, τρέφεται με ψαράκια μικρά, κυνηγά πολύ τις αθερίνες, ορμά από κάτω προς τα πάνω μέσα στο κοπάδι και τις δεκατίζει. Ζει σε καθαρά νερά, σε ξέρες πελαγίσιες, 1-2 μίλια ανοιχτά, σε βάθος 20-40 μ. Ψαρεύεται με παραγάδια και δίχτυα και με συρτή όλο το χρόνο, είναι πιο άφθονη το καλοκαίρι. Το κρέας της εξαιρετικό.                                                                                                    

ΚΑΛΑΜΑΡΙ

Το καλαμάρι (επιστημονική ονομασία Loligo) είναι γένος θαλάσσιων ζώων, που ανήκουν στην οικογένεια Μυοψίδες. Διαθέτει τα γενικά χαρακτηριστικά που έχουν τα Κεφαλόποδα. Υπάγεται στα μαλάκια και επίσης ανήκει στα διβράγχια και δεκάποδα. Η κύρια τροφή του είναι τα ψάρια। Κολυμπά διαρκώς και ζει σε κάποια απόσταση από τις ακτές.

Αναπαραγωγικό σύστημα

Το καλαμάρι γεννά αυγά την άνοιξη και τα αποθέτει στο βυθό , μέσα σε σάκους, που μοιάζουν με κορύνες. Τα νεαρά καλαμάρια τρέφονται με πλαγκτόν. Τα θηλυκά καλαμάρια έχουν διαφανή ωοθήκη।

Μέγεθος

Γιγάντιο καλαμάρι στο ενυδρείο της Μελβούρνης

Τα περισσότερα από τα καλαμάρια δεν ξεπερνούν σε μήκος τα 60 εκατοστά. Ωστόσο, το γιγάντιο καλαμάρι μπορεί να φθάσει σε μήκος τα 13 μέτρα.^[3] Το 2003 ανακαλύφθηκε ένα γιγάντιο καλαμάρι^[4] , το είδος Mesonychoteuthis hamiltoni. Το είδος αυτό μπορεί να φτάσει τα 14 μέτρα σε μήκος και είναι το μεγαλύτερο ασπόνδυλο.^[5] Έχει επίσης τα μεγαλύτερα μάτια στο ζωικό βασίλειο. Ένα ακόμα γιγάντιο καλαμάρι (Architeuthis) φωτογράφισαν Ιάπωνες επιστήμονες το 2005.^[6]
Το Φεβρουάριο του 2007 πιάστηκε στα ανοικτά των ακτών της Ανταρκτικής από πλοίο της Νέας Ζηλανδίας ένα γιγάντιο καλαμάρι βάρους 495 κιλών και μήκους γύρω στα 10 μέτρα.^[7]

Άλλα είδη

Εκτός από το κοινό καλαμάρι (Τευθίς η κοινή) συναντάται και ένα μικρότερο είδος (Loligo marmara), του οποίου το μήκος φθάνει τα 30 εκατοστά. Έχει κόκκινο χρώμα και διαφανές σώμα.

ΣΟΥΠΙΑ

Περιγραφή

Έχει σώμα ωοειδές , που περιβάλλεται από έναν μανδύα. Στο κεφάλι της έχει δύο μεγάλα μάτια σε πλευρική θέση και στο εμπρόσθιο τμήμα του κεφαλιού φέρει δέκα πλοκάμια, από τα οποία τα οκτώ έχουν μέσα τους μυζητικά νήματα και είναι μικρότερα από τα άλλα δύο. Τα μεγαλύτερα πλοκάμια συντελούν στη σύλληψη της λείας και έχουν σχήμα ροπάλου. Όταν βρίσκονται σε κατάσταση ηρεμίας παραμένουν σε συστολή, σε αντίθεση με την αστραπιαία κίνηση που κάνουν όταν έρχεται κάποια λεία, την οποία αρπάζουν. Στο στόμα φέρει ισχυρά κεράτινα σαγόνια, που σχηματίζουν ένα είδος ράμφους και ένα εξόγκωμα με σειρές οδοντώσεων από χιτίνη. Επίσης, το σώμα της παρουσιάζει δύο μικρά ελάσματα, που λέγονται πτερύγια και με αυτά μετακινείται το μαλάκιο. Ο κοιλιακός σάκος καταλήγει σε έναν αγωγό που έχει κωνικό σχήμα και βρίσκεται στο πίσω μέρος της κοιλιάς. Ο τελευταίος κατευθύνεται προς τα μπρος και βοηθά στο να εκσφενδονίζει η σουπιά το μελάνι της προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Στον κωνικό αγωγό καταλήγουν οι εκκρίσεις από το μελανηφόρο αδένα και τα απορρίμματα του μεταβολισμού. Κάτω από το δέρμα της ράχης η σουπιά έχει το λεγόμενο σουπιοκόκαλο, όπως ονομάζεται το όστρακο του κεφαλοπόδου. Το όστρακο αυτό έχει ασβεστολιθική σύσταση και συγκρατεί ολόκληρο το σώμα, χάρη στο ωοειδές του σχήμα। Επίσης, έχει πόρους γεμάτους οξυγόνο.

Αναπαραγωγή

Γεννούν αυγά που έχουν σφαιρικό σχήμα,τα οποία αποθέτουν σε διάφορα υπολείμματα φυτών। Η διαδικασία της εναπόθεσης γίνεται σε ομάδες.

Άμυνα

Οι σουπιές διαθέτουν την ικανότητα να αλλάζουν το χρώμα τους ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Αυτό το πετυχαίνουν με τη συστολή ή διαστολή των χρωματοφόρων αδένων, που διαθέτουν στο μανδύα τους.Επίσης μπορούν να προστατευθούν εκκρίνοντας μελάνι όταν κινδυνεύουν.

ΧΤΑΠΟΔΙ

Το χταπόδι είναι μαλάκιο, κεφαλόποδο με 8 πλοκάμια, δίχως καθόλου όστρακο. Στο κέντρο των πλοκαμιών υπάρχει το στόμα το οποίο φέρει σιαγόνες από κερατίνη για τον τεμαχισμό της τροφής, όπως επίσης και μασητική κατασκευή (Radula).Το χταπόδι έχει εννέα εγκέφαλους.Οι οχτώ ελένχουντα πλοκάμια.Ο άλλος κάνει όλες τις υπόλοιπες δουλειές.Φέρει επίσης τον κεντρικό εγκέφαλο,με πολύ ανεπτυγμένο νευρικό σύστημα και πολύ ανεπτυγμένα μεγάλα μάτια πολύπλοκης δομής και η όραση τους είναι οξεία. Το κυκλοφορικό σύστημα αποτελείται από 3 καρδιές από τις οποίες οι δύο ωθούν το αίμα στα βράγχια και η τρίτη στο υπόλοιπο σώμα। Η μεταφορά οξυγόνου εξυπηρετείται από την πρωτεΐνη αιμοκυανίνη η οποία περιέχει χαλκό και έχει γαλάζιο χρώμα. Κατά μήκος των πλοκαμιών,το χταπόδι φέρει μικρές βεντούζες που το βοηθούν να παγιδεύει την τροφή του, να κινείται με ευκολία σε όλων των ειδών τις υποβρύχιες επιφάνειες,αλλά και να προσελκύει μικρά όστρακα και πετραδάκια, προκειμένου να καλύψει τη φωλιά (θαλάμι) του.Τα χταπόδια υπάρχουν σε ρηχά νερά,και σε πολύ βαθιά νερά όπου η πίεση είναι μεγάλη.Η επαγγελματική αλιεία του χταποδιού στις ελληνικές θάλασσες, από στατιστική άποψη, παρακολουθείται. Συγκεκριμένα το 2001 αλιεύθηκαν 2.190 τόνοι, το 2002 2.443 τόνοι και το 2003 περίπου 3.000 τόνοι..

ΠΙΓΚΑ

πολυπρίων ο αμερικανός
polyprion americanum
οικ. σερρανίδες
f. serranidae

Αγγλικά: Stone bass

Η Πίγκα, συγγενεύει με τη Στήρα και το Ροφό.

Μήκος: φτάνει και 1,5 μετρο!

Χρώμα: καφετί ομοιόμορφο ή γκριζωπό με βούλες κιτρινωπές σκόρπιες στα πλευρά, στους μεγάλους αραιές στους νέους πιο πυκνές.

Το σώμα του είναι χοντρό, το κεφάλι περίπου 1/3 του μάκρους με προεξοχή στο μέτωπο, μάτια ψηλά στην κορφή, στόμα με το κάτω σαγόνι που προεξέχει, χείλια παχειά, δόντια πολύ κοφτερά σε διπλή σειρά. Τα βραγχιακά επικαλύμματα είναι στην άκρια, στο ύψος των ματιών ενισχυμένα με μια σκληρή, κοκκάλινη προεξοχή που καταλήγει σε μύτη. Τα λέπια είναι μικρά, πυκνά σε σχήμα κτενοειδές – σα θαλασσινό χτένι, πάνω από 100 λέπια η πλευρική γραμμή. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μακρύ, αρχίζει με σκληρές αγκαθωτές ακτίνες, οι πίσω στρογγυλεμένες, μαλακές, το εδρικό έχει 1-2 ακτίνες σκληρές σκαλωτές, άνισες, η ουρά στρογγυλεύει.Είναι πετρόψαρο, ζει μοναχικό σε κουφάλες και σπηλιές ξεμυτίζει μόνο σε μικρή απόσταση απ’ τη φωλιά του για να κυνηγήσει.
Ψαρεύεται με χοντρό παραγάδι, με συρτή προπάντων το καλοκαίρι, καθώς και με κιούρτους και καθετές. Είναι στόχος εύκολος για τους ψαροντουφεκάδες. Το κρέας τους νόστιμο και άφθονο.

ΣΦΥΡΙΔΑ

επινέφελος αινειός
epinephaelus aeneus
οικ. σερρανίδες
f. serranidae

Αγγλικά: -----
Γαλλικά: Mérou

Συγγενεύει και μοιάζει με ροφό, βλάχο και ιδιαίτερα με τη στήρα.

Μήκος: ως 80 εκ.

Χρώμα: πολύ σκούρο καστανό, με βούλες ασπρουδερές και κιτρινωπές στρογγυλές, ή γραμμωτές.

Το σώμα της είναι μακρουλό πιο ευκίνητο απ’ του ροφού: έχει τα χαρακτηριστικά ραχιαία πτερύγια των σερρανιδών με τις πρώτες 10-12 σκληρές αγκαθωτές ακτίνες.

Το στόμα της βαθύ πιο μεγάλο απ’ της στήρας, χοντρά χείλια το κάτω εξέχει αρκετά.Ζει σε βαθειά νερά σε τραγάνες και αμμούδες, ψαρεύεται νύχτα χωρίς φεγγάρι με πετονιές, παραγάδια, κιούρτους και ξέρα με συρτή του βυθού.
Το κρέας της εξαιρετικό.

ΣΤΗΡΑ

επινέφελος
epinephelus alexandrinus
και epinephelus spinens
οικ. σερρανίδες
f. serranidae

Αγγλικά: -----
Γαλλικά: Badèche

Μοιάζει πολύ με το βλάχο, το ροφό και τη σφυρίδα.

Μήκος: έως 80 εκ.

Χρώμα: ράχη σκούρα καστανή σχεδόν μαύρη, ομοιόμορφη στις πιο γέρικες, με αραιές σκόρπιες κηλίδες ανοιχτό χρώμα στις πιο νεαρές. Η κοιλιά λευκή.

Το σώμα της είναι μικρότερο απ’ του ροφού και του βλάχου πιο στενόμακρο, το κάτω σαγόνι εξέχει αρκετά και δεν έχει κυνόδοντες όπως του ροφού. Το στόμα της σκισμένο βαθειά, ως πίσω απ’ τα μάτια που είναι ψηλά στο κεφάλι κι έχουν ανάμεσά τους μικρά εξογκώματα σαν αγκαθάκια. Υπάρχουν παρόμοια και στην κορυφή του κρανίου, καθώς μια μακρουλή προεξοχή παρουσιάζουν οι πιο νεαρές στα βραγχιακά επικαλύμματα σε αγκάθι στο ίδιο ύψος με το μάτι.

Οι στήρες ζούνε σε μεγάλο βάθος, ως 1000 μ. σε βράχους καθώς και σε φυκιάδες, οι μικρές ανεβαίνουν και στην επιφάνεια κατά μικρές ομάδες, οι μεγάλες ζούνε μοναχικά η καθεμιά στη φωλιά της σε σπηλιές και τρύπες.Ψαρεύεται νύχτα με πετονιά, με ζόκα, με συρτή και με κιούρτους. Το κρέας της κάπως σκληρό σαν του ροφού, αλλά πιο νόστιμο.

ΡΟΦΟΣ

επινέφελος ο γκάζα
ή σερράνος ο γίγας
epinephelus guaza
ή serranus gigas
οικ. σερρανίδες
f. serranidae

Αγγλικά: Grouper

Τον λένε και ορφό, τον αναφέρει κι ο Αριστοτέλης ορφώ, συγγενεύει με Πιγκες, Σφυριδες, Βλαχους μοιάζει πολύ με τη στήρα.

Μήκος: Φτάνει και 1,50 μ., βάρος......μεχρι και εξηντα κιλα!

Χρώμα: σκούρο καφεδί προς το λαδί με άσπρους ή κιτρινωπούς λεκέδες, ακανόνιστους στη ράχη και στα πλευρά, πιο σκούρους ή πιο ανοιχτούς αναλόγως τα μέρη όπου ζει.

Το σώμα του είναι χοντρό, αργοκίνητο, το κεφάλι μεγάλο, το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο έχει 10 πρώτες ακτίνες σκληρές, τις από πίσω μαλακές κάπως στρογγυλεμένες, το πτερύγιο της ουράς, η ουρά δηλαδή στρογγυλή, καθώς και τα δύο κοιλιακά. Τα βράγχιά του (σπάραχνα) είναι στις άκριες κοφτερά σαν ξυράφια, θέλει προσοχή όταν ξαγκιστρώνεται, στα πλάγια έχει δόντια δυνατάΖει σε βράχια, σε κουφάλες της ακτής, σε 10 μέτρα βάθος αλλά και πιο βαθειά, σε φυκιάδες, δεν απομακρύνεται απ’ τη φωλιά του. Είναι σαρκοφάγος. Κυνηγά και κυνηγιέται νύχτα, κυρίως καλοκαίρι, με παραγάδια χοντρά, καμιά φορά με δίχτυα καθώς και με καθετές δολωμένες ζωντανό ψαράκι, χταπόδι κ.ά. και με ειδικούς σιδερένιους μεγάλους κιούρτους. Το κρέας του νόστιμο, κάπως σκληρό..