Translate
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψαρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψαρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 18 Μαΐου 2011
Τρίτη 17 Μαΐου 2011
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
ΚΕΦΑΛΟΣ


mugil cephalus
β) μουγίλος ο χρυσόχρους
mugil auratus
οικ. μουγιλίδες
f. mugilidae
α)
Αγγλικά: Common grey mullet
Γαλλικά:
Έχει πολλά ονόματα σύμφωνα με την ηλικία, την ποικιλία κλπ.: στειράδια οι αρσενικοί, μπάφες οι αυγωμένες θηλυκές, μυξινάρια, χρυσόχρωμοι κ.ά.
Μήκος: 30-70 εκ.
Χρώμα: μολυβιά ράχη, ασημιά πλευρά και ασημόλευκη κοιλιά, με σκούρες καστανόχρωμες γραμμές στο πλάι απ’ τα θωρακικά πτερύγια ως τη ρίζα της ουράς και μια χρυσή βούλα πάνω στο βραγχιακό επικάλυμμα ο χρυσόχρωμος.
Το σώμα τους είναι μακρουλό, η ράχη πλατειά, σκεπασμένη ολόκληρη ως και στο κεφάλι με λέπια μεγάλα. Το στόμα τους μικρό, τα χείλια χοντρά και σκληρά με πολλά λεπτά δόντια. Το κάτω σαγόνι σχηματίζει τρίγωνο που σφηνώνεται σε μια σκισμάδα στο πάνω σαγόνι. Έχει δύο πτερύγια στη ράχη σε αρκετή απόσταση μεταξύ τους, το πρώτο είναι με οστεοποιημένες τις 4 ακτίνες του.
Τα δύο είδη ξεχωρίζουν αρκετά εύκολα. Ο συνηθισμένος γκρίζος έχει μάτια σκεπασμένα με βλέφαρα κατακόρυφα που σχηματίζουν ένα πέπλο διάφανο, με ανοιχτή μια στενή κατακόρυφη σκισμάδα πάνω απ’ την κόρη. Ο πέπλος αυτός φτάνει ως το βραγχιακό επικάλυμμα. Οι δύο ρινικοί πόροι στο κάθε ρουθούνι απέχουν πολύ μεταξύ τους.Ο χρυσόχρωμος εκτός τη χρυσή του βούλα δεν έχει βλέφαρα ούτε πέπλο κι οι δυο ρινικοί του πόροι βρίσκονται πολύ κοντά.
Κέφαλος χρυσόχρωμος ή μυξινάρι
Κέφαλος χρυσόχρωμος ή μυξινάρι
Οι κέφαλοι ζουν κοπαδιαστά, σε ρηχά νερά, στα λιμάνια, σε λιμνοθάλασσες, ανεβαίνουν καμιά φορά και στα ποτάμια. Τρέφονται με μαλάκια, καρκινοειδή, σκουλίκια και τέτοια, τραβούν τα φύκια και τις μαλούπες που σκεπάζουν τις πέτρες, ξεριζώνουν τούφες-τούφες και χάβουν ό,τι κρύβεται μέσα.
Ο κοινός κέφαλος ωριμάζει γεννητικά στα 6 ως 8 χρόνια, ο χρυσόχρωμος στα 4. Γεννούν στο πέλαγος απ’ τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο. Το αυγοτάραχο βγαίνει απ’ τις αυγωμένες μπάφες.Υπάρχουν άφθονοι κέφαλοι στο Αιγαίο. Ψαρεύονται με διπλά δίχτυα και καλαμωτές, καθώς και από στεριάς με καθετή, κιούρτους, πεζόβολο. Το κρέας τους το χειμώνα είναι παχύ, αρκετά νόστιμο
.
ΛΑΒΡΑΚΙ

δικεντάρχος ο λάβραξ
dicentrarchus labrax
οικ. σερρανίδες
f. serranidae
Αγγλικά: Bass
Γαλλικά:
Με πρώτη ματιά μοιάζει με τον κέφαλο αλλά ξεχωρίζει εύκολα γιατί το στόμα του είναι μεγάλο, φτάνει κάτω απ’ τα μάτια όπως όλων των σαρκοφάγων ψαριών.
Μήκος: φτάνει και 1 μέτρο, βάρος ως 7 κιλά.
Χρώμα: θαμπό γκρίζο στη ράχη, ασημί στα πλευρά και λευκό στην κοιλιά. Τα πιο νεαρά έχουν μαύρες κηλίδες που όσο μεγαλώνουν ξεθωριάζουν.
Το σώμα του έχει σχήμα στενό και μακρύ υδροδυναμικό, τα λέπια του είναι μικρά και λεπτά, κτενοειδή, σκεπάζουν και το κεφάλι. Τα δυο ραχιαία πτερύγια είναι κοντά το ένα με το άλλο, το πρώτο έχει 7-9 αγκαθωτές ακτίνες, το δεύτερο 1 μόνο αγκαθωτή και κάπου 15 μαλακές. Τα κοιλιακά πτερύγια φυτρώνουν απ’ τη θωρακική περιοχή. Τα βραγχιακά επικαλύμματα καταλήγουν προς τα πίσω σε 2 αγκάθια.
Είναι αφρόψαρο, τρώει αθερίνες κι άλλα κοπαδιαστά ψάρια καθώς και καρκινοειδή του βυθού. Γεννά τ’ αυγά του απ’ τον Ιανουάριο ως το Μάρτιο, τ’ αποθέτει σε ξέρες, αναζητά και γλυκά νερά. Τ’ αυγά του επιπλέουν στην επιφάνεια.Ψαρεύεται με χοντρό πεταχτάρι, με καλαμίδι, με συρτή δολωμένη ζωντανή σαρδέλα καθώς και με τη ζόκα όπου υπάρχουνε ρεύματα. Το κρέας του εξαιρετικό.
ΚΥΝΗΓΟΣ


coryphaena hippurus
οικ. κορυφαινίδες
f. coryphaenidae
Αγγλικά: Dolphin fish
Γαλλικά:
Λέγεται και λαγός.
Μήκος: 1 μ. και περισσότερο.
Χρώμα: γαλάζιο στη ράχη, κίτρινη ουρά διχαλωτή.
Το ρύγχος του στρογγυλό, όσο μεγαλώνει γίνεται πιο κοφτό, έχει δόντια ως και τον ουρανίσκο σαν ψιλή λίμα. Το ραχιαίο πτερύγιο αρχίζει πάνω απ’ το κεφάλι, συνεχίζεται ως την ουρά, όταν κολυμπά τα μαζεύει σε μιαν εσοχή της κοιλιάς. Τα κοιλιακά πτερύγια και τα σπάραχνα βρίσκονται σχεδόν στο θώρακα.
Είναι πελαγίσιο ψάρι, κυνηγά ζαργάνες, σαβρίδια, κι όλα τα κοπάδια του αφρού με πολλή αγριάδαΨαρεύεται με συρτή και με καθετή νύχτα με τη λάμπα. Το κρέας του πολύ νόστιμο..
ΜΑΓΙΑΤΙΚΟ


seriola dumerili
οικ. καραγκίδες
f. carangidae
Αγγλικά: Amber jack
Γαλλικά:
Λέγεται και μανάλι όταν είναι μικρό.
Μήκος: 1-1,20.
Χρώμα: πολύ ανοιχτό ασημί, στη ράχη γαλαζώνει με μια γραμμή χρυσή στο κάθε πλευρό απ’ το κεφάλι ως την ουρά.
Το σώμα του παχύ, στρογγυλό, καμπυλωτό, λέπια πολύ μικρά και στρωτά, η ουρά διχαλωτή.
Τα μαγιάτικα παρουσιάζονται κοντά στις ακτές κοπαδιαστά τέλη Μαΐου, πιάνονται με συρτές στον αφρό, πιο σπάνια με δίχτυα και παραγάδια. Επίσης και στα λεγόμενα καρτέρια ή θυννιά, δίχτυα δηλαδή στερεωμένα σε ρηχά νερά, κοντά στα περάσματα, με άνοιγμα προς τα έξω και χωρίσματα προς τα μέσα, ένας παρατηρητής από ψηλό βράχο ή από σκαλωσιά ειδική όταν δει αρκετά ψάρια μέσα τραβά σκοινιά και τα μαντρώνει. Το κρέας τους είναι άσπρο και πολύ νόστιμο.
ΓΚΡΑΝΙΟΣ, ΚΡΑΝΙΟΣ

γιόνιος ο ολολεπιδωτός
johnius hololepidotus
sciaena aquila
οικ. σκιαινίδες
f. sciaenidae
Αγγλικά: Meagre
Γαλλικά:
Συγγενεύει με το μυλοκόπι και το σικιό, μοιάζει και με το λαβράκι.
Μήκος: φτάνει 1 μέτρο και άνω, βάρος 10 ως 50 κιλά.
Χρώμα: γκριζογάλαζη ράχη, ασημόλευκα πλευρά και κοιλιά, κοκκινωπά πτερύγια.
Το σώμα του μακρόστενο, στόμα ως κάτω απ’ το μάτι, χείλια χοντρά και γερά δόντια. Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο σχεδόν τριγωνικό, μισό περίπου σε μάκρος απ’ το δεύτερο, η ουρά στρογγυλεύει, έχει και δυο ακτίνες μαλακές.Ζει στα πιο ζεστά νερά της Μεσογείου, μετακινείται πολύ, το καλοκαίρι παρουσιάζεται κατά μικρά κοπάδια, κυνηγά τα περαστικά αφρόψαρα. Ξεπέφτει και στις ακτές, τρώει ό,τι βρίσκει και στο βυθόΈχει την ιδιότητα να βγάζει μια φωνή, σα βραχνό γρύλισμα. Ψαρεύεται με χοντρά παραγάδια ή συρτή με ζωντανό δόλωμα. Το κρέας του άπαχο, νόστιμο..
ΜΥΛΟΚΟΠΙ

γιόνιος ο σκοτεινόχρους
umbrina cirrosa
οικ. σκιαινίδες
f. sciaenidae
Αγγλικά: Corb
Γαλλικά:
Συγγενεύει με τον κρανιό και το σκιό ή σικιό.
Μήκος: 30 ως 50 εκ.
Χρώμα: σκούρα σταχτιά ράχη, ασημόλευκη κοιλιά, με γραμμές λοξές κυματοειδείς που χρυσίζουν στα πλευρά, με άσπρα και μαύρα ενδιάμεσα στίγματα.
Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ, τα κοιλιακά πτερύγια και το εδρικό μαύρα με λευκό περιθώριο, τα δυο ραχιαία και η ουρά επίσης σκούρα και μαλακιά, κυματίζουν αργά σα μεταξωτά. Το πρώτο είναι σχεδόν τριγωνικό και το δεύτερο ίσιο μονοκόμματο φτάνει ως την ουρά. Η πλευρική γραμμή καμπυλώνει στο μέσον του σώματος.Τα μυλοκόπια ζούνε κατά μικρές ομάδες, σε μέτριο βάθος 5-10 μ., τρώνε καρκινοειδή, σκουλίκια κλπ., στην άμμο και ανάμεσα σε πέτρες. Ψαρεύονται με παραγάδια και δίχτυα. Εύκολα προσαρμόζονται στα ενυδρεία. Το κρέας τους πολύ νόστιμο.
ΣΥΝΑΓΡΙΔΑ


dentex dentex
οικ. σπαρίδες
f. sparidae
Αγγλικά: Dentex
Γαλλικά: Denté
ίναι ίδια οικογένεια με το σπάρο, το σκαθάρι κλπ.
Μήκος: από 50 εκ. ως 1 μ.
Χρώμα: ράχη ασημιά που γαλαζώνει κάπως όσο είναι μικρές, οι μεγάλες ανοιχτό καστανό που ροδίζει, με αραιές κηλίδες γαλανές στα πλευρά. Η κοιλιά λευκή προς το ασημί.
Το κεφάλι πιο καμπυλωτό στις μεγάλες αρσενικές, το στόμα μεγάλο, με χοντρά χείλια, δόντια μικρά προς τα μέσα και 5-6 κυνόδοντες, πολύ μυτερούς και δυνατούς, κόβουνε τη σμέρνα με μια δαγκωματιά. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μονοκόμματο με ακτίνες μπροστινές αγκαθωτές και πίσω μαλακές, το θωρακικό μακρύ φτάνει πάνω απ’ την αρχή του εδρικού, η ουρά διχαλωτή ανοιχτή σα μισοφέγγαρο.
Είναι ψάρι σαρκοφάγο, τρέφεται με ψαράκια μικρά, κυνηγά πολύ τις αθερίνες, ορμά από κάτω προς τα πάνω μέσα στο κοπάδι και τις δεκατίζει. Ζει σε καθαρά νερά, σε ξέρες πελαγίσιες, 1-2 μίλια ανοιχτά, σε βάθος 20-40 μ. Ψαρεύεται με παραγάδια και δίχτυα και με συρτή όλο το χρόνο, είναι πιο άφθονη το καλοκαίρι. Το κρέας της εξαιρετικό.
ΠΙΓΚΑ


polyprion americanum
οικ. σερρανίδες
f. serranidae
Αγγλικά: Stone bass
Η Πίγκα, συγγενεύει με τη Στήρα και το Ροφό.
Μήκος: φτάνει και 1,5 μετρο!
Χρώμα: καφετί ομοιόμορφο ή γκριζωπό με βούλες κιτρινωπές σκόρπιες στα πλευρά, στους μεγάλους αραιές στους νέους πιο πυκνές.
Το σώμα του είναι χοντρό, το κεφάλι περίπου 1/3 του μάκρους με προεξοχή στο μέτωπο, μάτια ψηλά στην κορφή, στόμα με το κάτω σαγόνι που προεξέχει, χείλια παχειά, δόντια πολύ κοφτερά σε διπλή σειρά. Τα βραγχιακά επικαλύμματα είναι στην άκρια, στο ύψος των ματιών ενισχυμένα με μια σκληρή, κοκκάλινη προεξοχή που καταλήγει σε μύτη. Τα λέπια είναι μικρά, πυκνά σε σχήμα κτενοειδές – σα θαλασσινό χτένι, πάνω από 100 λέπια η πλευρική γραμμή. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μακρύ, αρχίζει με σκληρές αγκαθωτές ακτίνες, οι πίσω στρογγυλεμένες, μαλακές, το εδρικό έχει 1-2 ακτίνες σκληρές σκαλωτές, άνισες, η ουρά στρογγυλεύει.Είναι πετρόψαρο, ζει μοναχικό σε κουφάλες και σπηλιές ξεμυτίζει μόνο σε μικρή απόσταση απ’ τη φωλιά του για να κυνηγήσει.
Ψαρεύεται με χοντρό παραγάδι, με συρτή προπάντων το καλοκαίρι, καθώς και με κιούρτους και καθετές. Είναι στόχος εύκολος για τους ψαροντουφεκάδες. Το κρέας τους νόστιμο και άφθονο.
Ψαρεύεται με χοντρό παραγάδι, με συρτή προπάντων το καλοκαίρι, καθώς και με κιούρτους και καθετές. Είναι στόχος εύκολος για τους ψαροντουφεκάδες. Το κρέας τους νόστιμο και άφθονο.
ΣΦΥΡΙΔΑ

επινέφελος αινειός
epinephaelus aeneus
οικ. σερρανίδες
f. serranidae
Αγγλικά: -----
Γαλλικά: Mérou
Συγγενεύει και μοιάζει με ροφό, βλάχο και ιδιαίτερα με τη στήρα.
Μήκος: ως 80 εκ.
Χρώμα: πολύ σκούρο καστανό, με βούλες ασπρουδερές και κιτρινωπές στρογγυλές, ή γραμμωτές.
Το σώμα της είναι μακρουλό πιο ευκίνητο απ’ του ροφού: έχει τα χαρακτηριστικά ραχιαία πτερύγια των σερρανιδών με τις πρώτες 10-12 σκληρές αγκαθωτές ακτίνες.
Το στόμα της βαθύ πιο μεγάλο απ’ της στήρας, χοντρά χείλια το κάτω εξέχει αρκετά.Ζει σε βαθειά νερά σε τραγάνες και αμμούδες, ψαρεύεται νύχτα χωρίς φεγγάρι με πετονιές, παραγάδια, κιούρτους και ξέρα με συρτή του βυθού.
Το κρέας της εξαιρετικό.
Το κρέας της εξαιρετικό.
ΣΤΗΡΑ

επινέφελος
epinephelus alexandrinus
και epinephelus spinens
οικ. σερρανίδες
f. serranidae
Αγγλικά: -----
Γαλλικά: Badèche
Μοιάζει πολύ με το βλάχο, το ροφό και τη σφυρίδα.
Μήκος: έως 80 εκ.
Χρώμα: ράχη σκούρα καστανή σχεδόν μαύρη, ομοιόμορφη στις πιο γέρικες, με αραιές σκόρπιες κηλίδες ανοιχτό χρώμα στις πιο νεαρές. Η κοιλιά λευκή.
Το σώμα της είναι μικρότερο απ’ του ροφού και του βλάχου πιο στενόμακρο, το κάτω σαγόνι εξέχει αρκετά και δεν έχει κυνόδοντες όπως του ροφού. Το στόμα της σκισμένο βαθειά, ως πίσω απ’ τα μάτια που είναι ψηλά στο κεφάλι κι έχουν ανάμεσά τους μικρά εξογκώματα σαν αγκαθάκια. Υπάρχουν παρόμοια και στην κορυφή του κρανίου, καθώς μια μακρουλή προεξοχή παρουσιάζουν οι πιο νεαρές στα βραγχιακά επικαλύμματα σε αγκάθι στο ίδιο ύψος με το μάτι.
Οι στήρες ζούνε σε μεγάλο βάθος, ως 1000 μ. σε βράχους καθώς και σε φυκιάδες, οι μικρές ανεβαίνουν και στην επιφάνεια κατά μικρές ομάδες, οι μεγάλες ζούνε μοναχικά η καθεμιά στη φωλιά της σε σπηλιές και τρύπες.Ψαρεύεται νύχτα με πετονιά, με ζόκα, με συρτή και με κιούρτους. Το κρέας της κάπως σκληρό σαν του ροφού, αλλά πιο νόστιμο.
ΡΟΦΟΣ

επινέφελος ο γκάζα
ή σερράνος ο γίγας
epinephelus guaza
ή serranus gigas
οικ. σερρανίδες
f. serranidae
Αγγλικά: Grouper
Τον λένε και ορφό, τον αναφέρει κι ο Αριστοτέλης ορφώ, συγγενεύει με Πιγκες, Σφυριδες, Βλαχους μοιάζει πολύ με τη στήρα.
Μήκος: Φτάνει και 1,50 μ., βάρος......μεχρι και εξηντα κιλα!
Χρώμα: σκούρο καφεδί προς το λαδί με άσπρους ή κιτρινωπούς λεκέδες, ακανόνιστους στη ράχη και στα πλευρά, πιο σκούρους ή πιο ανοιχτούς αναλόγως τα μέρη όπου ζει.
Το σώμα του είναι χοντρό, αργοκίνητο, το κεφάλι μεγάλο, το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο έχει 10 πρώτες ακτίνες σκληρές, τις από πίσω μαλακές κάπως στρογγυλεμένες, το πτερύγιο της ουράς, η ουρά δηλαδή στρογγυλή, καθώς και τα δύο κοιλιακά. Τα βράγχιά του (σπάραχνα) είναι στις άκριες κοφτερά σαν ξυράφια, θέλει προσοχή όταν ξαγκιστρώνεται, στα πλάγια έχει δόντια δυνατάΖει σε βράχια, σε κουφάλες της ακτής, σε 10 μέτρα βάθος αλλά και πιο βαθειά, σε φυκιάδες, δεν απομακρύνεται απ’ τη φωλιά του. Είναι σαρκοφάγος. Κυνηγά και κυνηγιέται νύχτα, κυρίως καλοκαίρι, με παραγάδια χοντρά, καμιά φορά με δίχτυα καθώς και με καθετές δολωμένες ζωντανό ψαράκι, χταπόδι κ.ά. και με ειδικούς σιδερένιους μεγάλους κιούρτους. Το κρέας του νόστιμο, κάπως σκληρό..
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






